سکوت سرد جزیره

باز این دل هوس یار و نگارش کرده باز از دیده پنهان به جمالش کرده نگهی از سره شوق و نگهی از غم عشق این دل عاشق ما بین که زمانه چوب دارش کرده...

دلت که بشکند از دور ناله ای بکنی خون دل می خوری و شکوه چه حاصل بکنی نوبت ار رفت ز دستت، دائم الغصه شدی دیگر عادت شود آن ناله و آهی که کنی...